1. Πολτοποίηση μετά το σβήσιμο: Σημαντική βελτίωση στην αντοχή σε κρούση
Θερμοκρασία στους 200–350 βαθμούς: Η ενέργεια κρούσης αυξάνεται κατά 5–10 J (βελτίωση 15–30%), αν και παραμένει κάποια υπολειπόμενη τάση.
Θερμοκρασία στους 400–550 βαθμούς: Η ενέργεια κρούσης φτάνει τα 35–45 J (βελτίωση 30–50%), επιτυγχάνοντας τη βέλτιστη ισορροπία σκληρότητας και αντοχής.
2. Σκλήρυνση χωρίς προηγούμενη σβέση: Αμελητέα επίδραση στην αντοχή στην κρούση
Η μικροδομή είναι ήδη σε ισορροπημένη κατάσταση, επομένως η σκλήρυνση (ακόμη και στους 400–600 μοίρες) δεν αλλάζει σημαντικά το μέγεθος των κόκκων ή την κατανομή φάσης.
Η ενέργεια κρούσης παραμένει σχεδόν αμετάβλητη (διακυμάνσεις εντός ±2 J), καθιστώντας το μετριασμό περιττό για τη βελτίωση της σκληρότητας σε αυτό το σενάριο.
3. Κίνδυνος υπερβολικού μετριασμού
Η υπερθέρμανση προκαλεί τραχύτητα των κόκκων και αποδυναμώνει τη σύνδεση μεταξύ των στοιχείων κράματος (π.χ. Cu, Cr) και της μήτρας.
Αυτό οδηγεί σε πτώση 10–20% της ενέργειας κρούσης (σε 25–30 J στους -40 βαθμούς ) και αυξάνει τον κίνδυνο ευθραυστότητας.
