1. Υψηλές έως μέτριες θερμοκρασίες (πάνω από ~0 βαθμούς)
2. Κοντά και κάτω από το μηδέν (0 βαθμοί έως -40 βαθμοί)
Εύρος μετάβασης: Η όλκιμο-εύθραυστη μετάβαση συμβαίνει συνήθως μεταξύ -20 μοιρών και -40 μοιρών για το Q355GNH, ανάλογα με παράγοντες όπως το μέγεθος των κόκκων, τα στοιχεία κράματος (π.χ. Ni, Cr, Cu) και τη θερμική επεξεργασία. Εντός αυτού του εύρους, μικρές αλλαγές θερμοκρασίας μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές πτώσεις στην ενέργεια κρούσης (π.χ. από 50 J στους -20 βαθμούς σε 20 J στους -40 βαθμούς σε ορισμένες περιπτώσεις).
Επιδράσεις Κραμάτων: Τα καιρικά στοιχεία στο Q355GNH (π.χ. Cu, Cr, Ni) βελτιώνουν ελαφρώς την ανθεκτικότητα σε χαμηλή-θερμοκρασία σε σύγκριση με τους απλούς ανθρακούχους χάλυβες, μετατοπίζοντας το DBTT σε χαμηλότερες θερμοκρασίες. Για παράδειγμα, το Ni ενισχύει την ολκιμότητα σε χαμηλές θερμοκρασίες σταθεροποιώντας τον ωστενίτη και εξευγενίζοντας τη δομή των κόκκων.
3. Εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες (κάτω από -40 βαθμούς)
Βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν
μικροδομή: Το λεπτόκοκκο-Q355GNH (που επιτυγχάνεται μέσω ελεγχόμενης κύλισης ή κανονικοποίησης) παρουσιάζει καλύτερη σκληρότητα σε χαμηλή-θερμοκρασία από τις παραλλαγές με χονδρόκοκκο-, καθώς οι μικρότεροι κόκκοι περιορίζουν τη διάδοση των ρωγμών.
Κατεργασία με θερμοκρασία: Η κανονικοποίηση (θέρμανση στους ~900 βαθμούς και-ψύξη με αέρα) βελτιστοποιεί τη σκληρότητα βελτιώνοντας τους κόκκους και μειώνοντας την εσωτερική πίεση, ενώ η ακατάλληλη ψύξη (π.χ. γρήγορη απόσβεση) μπορεί να αυξήσει την ευθραυστότητα.
Ακαθαρσίες: Τα υψηλά επίπεδα θείου (S) ή φωσφόρου (P) μπορούν να ευθραυστούν τον χάλυβα, μειώνοντας το DBTT και μειώνοντας τη σκληρότητα σε όλες τις θερμοκρασίες.



